Het groene rolmodel van…

Kim Bentum

Kim Bentum werkt inmiddels al negen jaar voor PitPoint, eerst als Marketing Communicatie Specialist en de laatste vier jaar als Brandmanager Nederland. Haar groene rolmodellen liggen op veel vlakken mijlenver uit elkaar, maar symboliseren tegelijkertijd wel welke aanpak noodzakelijk is om tot een duurzamere wereld te komen.

Goed nadenken bij wat je consumeert, kreeg Kim met de paplepel ingegoten. “Ons gezin was toen nog niet bezig met schoon vervoer, de discussie over zero emissie mobiliteit voerde nog geen hoogtij. Maar ik heb van huis uit wel meegekregen dat je gewoon geen dingen moet verspillen.” Hetzelfde leert ze haar eigen kinderen nu. “Ik ben altijd bezig met wat ik koop, met wat ik eet. Zo eten wij geen vlees en alleen groente en fruit dat uit Europa komt. En bij kleding en andere gebruiksvoorwerpen let ik erop dat ze lang mee kunnen en zo duurzaam mogelijk zijn geproduceerd. Dit krijgen mijn kinderen dus op hún beurt weer van jongs af aan mee.” Extra bewustwording kan natuurlijk geen kwaad, al hoeven ze natuurlijk niet allemaal precies zoals de Zweedse klimaatactiviste Greta Thunberg te worden. Maar eigenlijk kan iedereen wel wat leren van Thunberg, meteen ook Kims eerste groene rolmodel.


Waarom heb je voor deze persoon gekozen?

“Ik vind haar heel bijzonder, ze is zo ontzettend uitgesproken en krachtig op haar jonge leeftijd. Ik ben benieuwd waar zij over twintig jaar staat.” Je wordt natuurlijk niet voor niets als 16-jarige uitgeroepen tot Persoon van het jaar door het toonaangevende Amerikaanse weekblad Time. “Ik denk dat als ieder kind maar een beetje Greta in zich heeft, dat het dan uiteindelijk goed komt met de leefbaarheid op deze wereld.”

Aan de andere kant hebben Thunbergs activistische karakter en haar rebelse aanpak ook een keerzijde. “De discussie, die natuurlijk moet gaan over hoe we de klimaatproblemen op gaan lossen, vaart door haar karakter en aanpak soms weg van de kern. In plaats daarvan hebben klimaatsceptici het over de zeilboot die niet klimaatneutraal zou zijn waarmee ze naar klimaatconferenties in Lissabon en New York zeilde.” Hiermee levert Thunberg de klimaatsceptici een stok om mee te slaan. “Hoewel dit wel heel erg past bij hoe ze überhaupt te werk gaat, vind ik het jammer dat de discussie wegvoert van het daadwerkelijke subject: hoe we ervoor gaan zorgen dat we de aarde leefbaar door kunnen geven aan volgende generaties.”


En wie is dan dat andere rolmodel?

Zo activistisch en anti-corporate als Thunberg is, zo erg zet Wouter van Dieren, Kims andere groene rolmodel, in op samenwerking. “Hij is de grondlegger van het Waddenfonds. En hoewel hij het met dit Waddenfonds mogelijk maakte dat men gas kon gaan winnen bij Ameland, heeft Van Dieren met dit fonds ook enorm veel positieve impact gehad op het Waddengebied. Met de miljoenen uit dit Waddenfonds, geschonken door het Rijk, werden bijvoorbeeld vissersbedrijven uitgekocht om te stoppen met visserij in het Waddengebied en heeft de natuur zich in het gebied volledig kunnen herstellen. Van Dieren gaat in gesprek met de klimaatvervuilers en zorgt ervoor dat zij hun activiteiten langzaam maar zeker ombuigen naar iets wat wél duurzaam is.”


De dialoog aangaan met de grote bedrijven is een aanpak waar Kim in gelooft. “Als je grote corporates alleen maar schopt of uitschreeuwt, kom je nergens. Sterker nog: dan werk je ze tegen je in het harnas. Maar als activist, als milieubeweging, als PitPoint, heb je ook een beweging vanuit deze grote vervuilers nodig en daarvoor moet je toch echt met elkaar in gesprek. Van Dieren staat hier echt symbool voor.”


Hoe sluiten deze personen aan bij de idealen van PitPoint?

“PitPoint staat niet voor rebels en activistisch, maar we kijken wel positief-kritisch naar wat er gebeurt in Europa en Nederland wanneer het aankomt op klimaat en mobiliteit. We brengen onze mening graag naar voren en laten ons horen, maar we doen dit wel graag samen met onze partners. Zoals Wouter van Dieren dit doet. De fase waarin we ons binnen de klimaattransitie bevinden, vraagt om intensief samenwerken. We hebben elkaar hard nodig en natuurlijk is niet ieder overleg even bevredigend, maar ik heb wel het gevoel dat we ons er inmiddels allemaal van bewust zijn dat verandering noodzakelijk is.”


Terwijl het aantal elektrische auto’s exponentieel groeit en de Nederlandse laadinfrastructuur een enorm hoge dichtheid kent, zeker in vergelijking met andere Europese landen, blijft Kim over de gehele lijn kritisch wanneer het aankomt op duurzaamheid. Immers: alleen aanpassingen op het vlak van mobiliteit zijn niet genoeg. “Dan zien we dat er nog grote stappen nodig zijn, bijvoorbeeld vanuit de industrie. We missen nog echt een significante bijdrage vanuit de grootverbruikers. Het kwartje is inmiddels gevallen, maar er is dus nog wel een gigantische stap die we samen moeten zetten.”

Deel dit artikel

image
image
image